Comments on: Veslejulaftan, 5. januar 2008

By: (Stein) Runar Bergheim

(Stein) Runar Bergheim — Fri, 14 Mar 2008 06:45:57 +0000

Eg tykkjer forklaringa di tok ei lei vending. Det som såg ut til å kunne bli nye år med godt skyts mot Anders vende seg brått mot meg sjølv. Kjem nok på kaffi i porsvegen uansett…

By: Solfrid

Solfrid — Tue, 19 Feb 2008 20:12:59 +0000

OK då…
Det hadde seg slik at det for ein god del år sidan levde ein skytebas i bygda. Han meinte at vi innflyttarane i Åsen burde gjere eit forsøk på å bli betre kjent med bygdafolket. For ein ting hadde vi jo felles og det var at vi hadde bygd husa våre på fjell.
Eg tenkte at dette kunne han ha heilt rett i og bestemte meg for å begynne på Kleiva. Det skulle vise seg at det kanskje ikkje var så lurt. For ein liten kjekk og triveleg kar som budde i huset nekta plent å helse på meg.Eg har spekulert mykje på kva grunnen kunne vere. Var det fordi det borti Åsen gjekk ein anna liten kjekk og triveleg kar rundt i bunaden som han sjølv hadde vokst ifra eller var det fordi han var så framsynt at han skjøna at her har vi ein lefsekunde ho mor aldri blir kvitt? Var han kanskje redd for propellen i bakvinduet på Saaben min eller såg vi innflyttarane annaleis ut enn glopparane? Dette får eg nok aldri svar på. Det vil nok vere eit av dei mange ubsvart spørsmåla i livet.

By: (Stein) Runar Bergheim

(Stein) Runar Bergheim — Thu, 14 Feb 2008 23:39:42 +0000

Vi “hine” har naturlegvis aldri mistenkt skjortestryking og skopuss for å vere mellom dei elles mange positive sidene til Kjetil; vi har derimot mistenkt det du her stadfestar. Utanom ein gong, då Kåre og Are Frode kjende på stoffet i dressane til kvarandre, har ikkje tekstilpleie vore oppe som diskusjonsemne. Mysteriet har difor fått leve.

Vi er fullt klare over at samlinga vår mang ein gong har medført forsaking av heimlege ynskje og tradisjonar – samt at all logistikken i stor grad har vore mødrebasert. For dette vil vi gjerne rette dykk alle ei stor takk!!!

Elles må du ikkje brenne inne med alt dette som du har å fortelje om oss – “om du ville”. Eg kjem gjerne ein tur i Porsvegen for å verta opplyst 🙂

By: Solfrid

Solfrid — Tue, 12 Feb 2008 21:39:59 +0000

Ang.det å levere julegåve til Anders,så kan faktisk eg og sei ein heil del om det visst eg ville. Men det vil eg ikkje, eg vil heller stå på god fot med Anders.
Eg tykkjer det er fantastisk godt gjordt å greie halde på ein sånn tradisjon i så mange år.Litt av årsaka er nok slik som i mange andre samanhengar, at det står mødre bak. Det gjorde det i allefall, det kjem jo tydeleg fram heldigvis. Sjølv om ikkje eg er nemt vil eg berre få sagt at eg har stroke skjorte, pussa sko,lånt bort bilen o.s.v.i samband med denne lisjejulaftatradisjonen.
Elles vil eg og sei det er ei viktig sak å ta vare på vener. Og dette er jo ein måte å gjere det på.Eg synest det er ein traust gjeng og eg håpar det går bra med dokke alle saman fram til neste samling.Hugs eg har kjent dokke fra de var små og eg kunne fortelje mangt visst eg ville, men det vil eg ikkje.Eg vil heller at Runar skal kome på besøk i Porsvegen slik som før.
Godt vi mødre endeleg fekk eit betre innblikk i denne tradisjonen. Heretter vil eg nok vere meir forståelsefull kvifor dette er så viktig.
Lukke til med neste samling.

By: (Stein) Runar Bergheim

(Stein) Runar Bergheim — Wed, 06 Feb 2008 21:57:41 +0000

Dette minner meg om ei tekstmelding eg mottok hausten 2007 frå ein som skal forbli namnlaus. Den var nøktern, kortfatta og presis, men oppsummerte heile problemet med norsk arbeidsmoral i ei enkel setning:

“Har heimekontor, legg fliser på badet”

Jau…

By: Kjetil Reite

Kjetil Reite — Tue, 05 Feb 2008 21:59:26 +0000

Det stemmer nok. Songen ville knapt ha sleppt gjennom som debattinnlegg på dei minst etterrettelege nettsidene i landet. Her er verset om Anders:

Eg er Anders Fitje eg er odelsgut
og eg jobbar hardt for ikkje å slite meg ut.
Men i dag så har eg malt ein kjøkkenvegg
for å kunne investere i eit stereoanlegg.

By: (Stein) Runar Bergheim

(Stein) Runar Bergheim — Sat, 26 Jan 2008 09:16:59 +0000

Ved ei av dei tidlegaste samlingane vart det også teke opp litt video. Denne dokumentaren syner mellom anna utøving av “Jenka”, i noko som sikkert er meint å vere 2/4-dels takt, i kjellaren på Bjørkestad.

Alle deltakarane er ikledd konfirmasjonsaktige dressar som anten heng alt for laust (Anders sin) eller sit noko tettare enn skreddaren nok hadde sett føre seg (min).

Når det gjeld dei underhaldningsinnslaga frå 1993, så hadde desse neppe sluppe gjennom PFU i dag. Eg meiner å hugse at dei fleste av songane dykkar, om dei ikkje hadde injurierande kraft, i alle fall hadde injurierande intensjon. Og det er, som de veit, tanken som tel!

By: Kjetil Reite

Kjetil Reite — Thu, 17 Jan 2008 16:51:48 +0000

Dette er nokså nær det som skjedde ved Storebrua vesle julaftan 1987, men ikkje heilt slik eg hugsar det. Anders sat i baksetet på Opelen til Audun Fitje. Då han såg meg, vinka han slett ikkje, men gjorde i staden ein merkeleg grimase og trekte i halsen på genseren. Desse faktene virkar det som om han hadde lært i Donald eller andre teikneseriar.

Eg meinte det var naturleg for Anders å stanse, men gjengen (Anders, Kristen og Audun) køyrde berre vidare.

Hvis dei hadde stansa, hadde vi truleg ikkje hatt nokon tradisjon for å markere vesle julaftan. Så omsider har eg lært at det kom noko bra ut av hendinga like vel.

Men Anders lærte absolutt ingen ting om å ikkje forurette Kjetil etter denne episoden ved Storebrua 23. desember 1987.

Andre detaljar kring vesle julaftan:
– Rå eggeplomme vart servert ved feiringa i 1991
– Kjellrunn vart etter dette henta inn att som kokke, før Anders overtok att seinare ut på 90-talet.
– I 1991 eller 1992 brukte Are-Frode og Anders kvelden på å diskutere skilnaden mellom kitsch og camp.
– Eirik deltok ein gong på vesle julaftan på Fitje. Det var truleg i 1990, og kvelden gjekk med til å prate om Sasja. “Du må snakke med Jostein” var ein av Anders sine flittig brukte kommentarar denne kvelden.
– Underteikna prøvde saman med vert Anders A. Fitje å innføre underhaldningsinnslag i 1993. Mellom anna med ein heimelaga song.

By: Anders A

Anders A — Sun, 13 Jan 2008 18:58:37 +0000

Denne opphavshistoria må reviderast litt. Det er rett at eg køyrde forbi Kjetil i vegkanten, men det var far min som køyrde, eg sat bak i baksetet. Kjetil var på veg heim etter å ha vore ut til meg med julegåva, og vi passerte karen ved Storebrua, på veg heim frå Sandane. Men eg vinka til han gjennom bakvindauget. Eg smilte til han også, og det var meint som eit venleg smil. Kanskje vart det ikkje oppfatta slik der i slapset.

Det er denne episoden som altså har resultert i 19 år med harde økter ved grytene, det er det verd å merke seg. Likeeins at ein skal passe på å ikkje forurette Kjetil, det kan få konsekvensar.